Jo en Marjo Kortenray, bewoners van Trichterveld:

“Het gevoel van vroeger komt langzaam terug”

Jo en Marjo Kortenray, bewoners van Trichterveld:

“Het gevoel van vroeger komt langzaam terug”

De bouwwerkzaamheden in Trichterveld zijn nog steeds aan de gang. Het zijn de laatste loodjes. In 2021 komt er een einde aan de herstructuring van dit unieke stukje Maastricht. Jo Kortenray (71) woont samen met zijn vrouw Marjo in Trichterveld. Hij is er geboren en getogen.

“Een leuke hechte buurt, waar iedereen elkaar kende en wij als jongens, een groep van tien vrienden samen opgroeiden”, zegt Jo over zijn jeugd in Trichterveld. Jo’s ouders hadden een café in Maastricht en woonden met veel plezier in Trichterveld op een steenworp van de binnenstad. Uiteindelijk bleef Jo in het ouderlijk huis wonen samen met Marjo die zelf van de wijk Heugemerveld kwam, maar makkelijk aardde in Mariaberg. Toch heeft het gezin Kortenray niet altijd in Trichterveld gewoond. Negen jaar woonden ze in het nabijgelegen Daalhof om vervolgens toch weer terug te keren naar hun ‘roots’. Aanleiding was Jo’s gezondheid. In zijn ‘geboortedorp’ waren de woningen gelijkvloers en dat was beter vanwege zijn ziekte. Net zoals veel huurders was Jo Kortenray fel tegenstander van de koerswijziging die Maasvallei maakte. “De mensen hadden veel geld in hun huis gestoken. Maasvallei had beloofd dat er geen gedwongen verhuizingen zouden komen. Toen dat wel zo bleek te zijn, kwamen de mensen in verzet. Dat heeft veel kwaad bloed gezet. Ik heb zelf ook zitting gehad in het comité tegen de sloop. Door de sloop en herstructurering is de buurt letterlijk en figuurlijk uit elkaar gevallen. De tuinen waren zeeën van bloemen. Dat viel weg.

Veel mensen die geherhuisvest werden zijn niet meer teruggekomen. Twee van mijn oude vrienden wonen nog in de buurt.” Snel gewend Jo en Marjo zijn vrijwillig verhuisd. “We wilden niet wachten totdat we noodgedwongen ons huis moesten verlaten. We konden kiezen uit een aantal woningen en we zijn dik tevreden. Het was best spannend hoe het ons zou gaan bevallen, maar we zijn hier snel gewend. De woning heeft een zee van licht, veel comfort en is goed geïsoleerd. We hadden dit veel eerder moeten doen.” “Misschien waren we in aanmerking gekomen voor een gelijkvloerse Wmo-woning gezien de gezondheid van Jo. Nu hebben we geen slaapkamer beneden. Maar we redden ons prima”, aldus Marjo. “En wat de buurt betreft, het gevoel van vroeger komt langzaam terug. De pas aangelegde tuinen groeien, mensen groeten elkaar en maken een praatje”, aldus Jo. Jo en Marjo hebben twee kinderen, en vier kleinkinderen, evenveel jongens als meisjes. “Die voetballen alle vier”, zegt Marjo. Maar supporteren is er even niet bij door corona. Ze wonen in België net over de grens. Niet in Trichterveld, al weet Jo dat ook zijn kinderen er een mooie jeugd hebben gehad.