Een van de eerste bewoners flat Wethouder Vrankenstraat

Peter en Tiny Loyson al vijftig jaar huurders van Maasvallei

Een van de eerste bewoners flat Wethouder Vrankenstraat

Peter en Tiny Loyson al vijftig jaar huurders van Maasvallei

Vanaf de vierde verdieping van de flat aan de Wethouder Vrankenstraat kijk je uit over Maastricht. Al vijftig jaar genieten Peter en Tiny Loyson van dit prachtige uitzicht. Zeker nu Magisch Maastricht op het Vrijthof is en het reuzenrad als een baken het kerstevenement markeert in het avondlicht. In 1969 waren Peter en Tiny de eerste bewoners van de flat in Heer. “In de loop der jaren is er veel veranderd. In de beginjaren woonden hier veel gezinnen met kleine kinderen. Dat was gezellig. De kinderen ravotten voor op het plein. Als er een bal door een kelderraam ging, wisten we bijna zeker dat er een van onze kinderen bij betrokken was”, lacht Peter. “In de zomer werd samen gebarbecued en werden de badjes opgezet.”

“Nu is het een seniorenflat. Er is minder saamhorigheid. Mensen zijn meer op zichzelf. Logisch ook, met kleine kinderen heb je sneller contact. Maar het is wel jammer. We kennen nog maar weinig mensen. Er is ook meer doorstroming omdat bewoners overlijden”, aldus Tiny. Toch wonen Peter en Tiny met veel plezier in hun flat. “We gaan hier niet meer weg en we hebben ook nooit overwogen om ergens anders te gaan wonen, althans ik niet, Tiny één keertje in vijftig jaar.”



“We gaan hier niet meer weg en we hebben ook nooit overwogen om ergens anders te gaan wonen, althans ik niet, Tiny één keertje in vijftig jaar.”

“Ik kom uit een gezin met vijftien kinderen. Er was altijd reuring. Toen onze zonen het huis uit waren, was het stil hier. Peter werkte in de ploegendienst. Ik voelde me soms alleen, vooral als Peter nachtdienst had. Ik wilde ‘de brug over’, naar Mariaberg waar ik vandaan kom. Peter zei, als we iets vinden voor dezelfde prijs en met dezelfde ruimte dan wil ik erover nadenken. Maar dat was er niet. En uiteindelijk wilde ik ook niet weg hier. Toen Peter thuiskwam met het nieuws dat hij met pré-pensioen kon, was ik dolgelukkig. Tien jaar geleden, op 62-jarige leeftijd nam hij afscheid van Sappi, waar hij bijna vijftig jaar had gewerkt. Papiermachine 5 waaraan Peter werkte werd stopgezet, voorgoed. Vanaf het balkon kun je de fabriek zien liggen. Peter zou de machine samen met collega’s stopzetten. Dat emotionele moment kon ik zien omdat er dan ook geen rook meer uit de schoorsteen kwam. Plotseling begon de schoorsteen opnieuw te roken.

Grapje van Peter, die het niet kon laten om de machine nog een keer even aan te zetten. Daarna was het over en uit met PM5.”

De flat is ruim, een grote woonkamer en aparte keuken en twee slaapkamers. Peter heeft een slaapkamer bij de woonkamer getrokken. “De kinderen zijn het huis uit en twee slaapkamers zijn voldoende voor ons.”

Buiten wordt er gewerkt aan nieuwe balustraden op de galerij. “Jammer dat het geen glas wordt, dat mocht niet van de welstandscommissie. Nu wordt het gecoat metaal en ongeveer dezelfde hoogte. We hebben geprotesteerd, maar het mocht niet baten. Dat is wel jammer.”